Schoonheid in de medemens

Zie in dit kunstwerk hoe je een verbinding met de medemens nodig hebt om liefde te complementeren

Oh, ik hou van ze, 
de mensen als wij, die arm zijn.
het is of hun hart raakt aan mijn hart, 
het bonst als ik aan ze denk. 
er is iets in mij dat pijn doet om hun verdriet: 
er is iets in mij dat meelacht als ze blij zijn. 
Het is, of elk van hen iets verwacht van mij. 
Ja, dat is waar ik soms zo naar verlang maar waarvan ik het zelf niet wist: 
ze heel blij te maken voor heel lang. 
Wat kan ik doen, om ze te helpen wat kan ik?

Oh, dit is wat ik zocht: 
ik wil honger en kou lijden, 
ik wil alles doen omdat ik zoveel van ze hou, 
ze te maken tot diep binnenin vol van dat licht. 
Ik wil pijn dragen, ik zal niet bang zijn, 
het is niet moeilijk om dapper te zijn als men goed weet waarvoor. 

Oh, als wist ik, dat niemand het wist, 
dat niemand het ooit, ooit hoort. 
Al kenden ze mij niet, 
al zeiden ze nooit het zachte woord van dank, 
ik zou het toch doen, 
alles doen voor hen, 
omdat het heerlijk moet zijn 
voor mensen te maken 
een pad naar geluk. 

Uit de dichtbundel Opwaartse Wegen (1907) van Henriette Roland Holst-van der Schaik