Schoonheid in jezelf

We kijken hier naar een detail uit een familieportret. In dit portret zien we een oude vrouw van op dat moment 99, mijn overgrootmoeder, met een baby op schoot. Ze zit hier met een deel van haar nageslacht, inclusief ikzelf, om haar heen. Het bijzondere aan dit familieportret is dat er vijf generaties op staan. De baby die mijn overgrootmoeder op schoot heeft is haar achter-achterkleindochter Lissa.

Het was zo dat mijn overgrootmoeder aan het einde van haar leven het leven niet meer zo zag zitten maar dat het besef dat er een nakomeling was haar de wilskracht gaf om nog even door te willen leven. Ik was bezig om een schilderij van het portret te maken maar toen ik de contouren van de mensen op papier had gezet viel me opeens de liefkozende manier op waarop mijn overgrootmoeder het handje van Lissa vasthield. Ik bedacht me dat mijn overgrootmoeder heel erg naar het moment dat ze haar nieuwste nakomeling mocht ontmoetten moet hebben uitgekeken en dat dit gebaar een uiting moet zijn geweest van haar geluk. Daarnaast zie ik er ook een soort resultaat van de getoonde wilskracht in. Ik werd hier op dat moment zo door ontroerd dat ik heb besloten van dit detail een kunstwerk te maken.

Ik heb dit stukje in de categorie ‘Schoonheid in jezelf’ geplaatst omdat de schoonheid die ik beschrijf, dat wil zeggen wilskracht, die zou je ook in jezelf kunnen vinden.